تو ماه ی و من ماهی این برکه ی کاشی/ اندوه بزرگی ست زمانی که نباشی

آه از نفس پاک تو و صبح نشابور / ازچشم تو و چشم تو و حجره ی فیروزه تراشی

پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بار / فیروزه و الماس به آفاق بپاشی

هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم / اندوه بزرگیست، چه باشی.. چه نباشی..

ای باد سبک سار! مرا بگذر و بگذار / هشدار که آرامش ما را نخراشی..

شاعر:علیرضا بدیع باصدای حجت اشرف زاده